Vanmorgen stond ik een paar beschuiten klaar te maken voor mijn B. H. en vroeg me toen af hoeveel mensen nog zouden weten hoe beschuiten gemaakt worden. Ik schat, dat het er niet veel zijn. Zelf heb ik ze nog zien maken! In mijn jonge jaren hadden we op de hoek van onze straat een bakker wonen genaamd Langelaan. Hij had een zoon Cor en een paar dochters, Sjaan en Truus. De dochters hielpen veelal in de winkel en Cor ging na het bakken evenals zijn vader er met de bakkerskar op uit om de klanten van vers brood te voorzien. Daar ging ik nog wel eens kijken als er gebakken werd. Ook had moeder wel eens wat zoete appels gekocht, die in stukken werden gesneden en bij Langelaan op de oven te drogen werden gelegd. Zo kon ik zien, als er beschuit gebakken werd, hoe dat in zijn werk ging. Eerst werden er beschuitbollen uit het deeg gemaakt op een plaat met ringen. Het deeg ging in de ringen en werd plat gemaakt. Als ze uit de oven kwamen en afgekoeld waren, werden de beschuitbollen doorgesneden en de bovenste helft omgedraaid. Dan gingen ze voor de 2e maal de oven in en werden het beschuiten. Soms werden er ook beschuitbollen naar de winkel gedaan om te verkopen. De laatste jaren heb ik geen beschuitbollen meer in een bakkerswinkel gezien. Waarschijnlijk, omdat de bakker niet meer zelf beschuiten bakt, maar ze van de fabriek betrekt. Jammer, want ze waren best lekker. In xe9xe9n van de Nederlandse dialecten heet een beschuit overigens x93Zwiebakx94, hetgeen duidt op het 2x bakken van de beschuiten.

Ooit zou de welbekende Napoleon een snee roggebrood aangeboden hebben gekregen, maar hij trok er zijn neus voor op en sprak: x93C'est bon pour Nickel x93. Nu was Nickel zijn paard en die lustte dat wel. Niettemin was het tevens de geboorte van een nieuwe naam voor een bepaald soort roggebrood namelijk: x93Pompernikkelx94 Omstreeks 1938 logeerde ik een tijdje in Vlagtwedde bij een winkelier, die met paard en wagen de boer op ging om zijn waren aan de man te brengen. Ook de oudste zoon ging er met paard en wagen op uit en met hem ben ik verscheidene keren mee geweest. Een van de eerste gebouwen, die we aandeden, was een bakkerij. Daar werd steevast een groot roggebrood gehaald, dat voor het paard bestemd was. Als wij aan de boterham toe waren kreeg het paard een stuk roggebrood en nog een zak om zijn nek met haver.

Van de poes Cleopatra.

Er loopt weer een poes over de vloer! Met een wonderschone naam, maar die is vxe9xe9l te lang en daarom afgekort tot Cleo. Hoe zij eruit ziet? Zo!

Is het geen leukerd? Ze is nu zo'n 3 weken bij ons en al aardig gewend. Haar vorige eigenaar had haar uit het asyl gehaald, maar moest helaas opgenomen worden in een verpleeghuis, dat geen huisdieren toeliet. Anyway, wij zij er blij mee en zo te zien zij ook wel. In het begin was het wat moeilijk, maar al gauw was ze gewend , dat lukt best als je goed te eten krijgt. We hoorden, dat haar vroegere baasje wel eens een maaltijd vergat. Dat is iets, wat je bij geen enkel dier moet doen . Op tijd eten is voor een huisdier belangrijk. Nu is ze al zo ver, dat ze bij ons komt zitten en kopjes geeft.

Toen ik gisteren hoorde, dat John Kraaikamp Sr. Was overleden kwamen er twee liedjes uit het verleden in mijn gedachten, een vrij recent en een hxe9xe9l oud. De eerste was:

Er is een Amsterdammer doodgegaan

en dan de oude:

Moeder, onze kraai is dood.

Hij is van zijn stokje gevallen.

Hij heeft gebroken zijn ene poot.

Moeder, onze kraai is dood.

 Moet ik er nog bij vertellen, dat Kraai door ons werd gebruikt om Kraaikamp aan te duiden en wel met Oude Kraai of Jonge Kraai?

Vanmorgen schoten me enkele rijmpjes uit mijn jeugd te binnen. Een enkele was ook bij de verpleegster bekend, die vandaag de plak kwam wisselen.

Er zat een aapje op een stokje

Achter moeders' keukendeur.

Het had een gaatje in zijn rokje

En daar stak zijn staartje deur.

Een andere was:

Waarom zouden we treuren?

De bajes is zo groot.

Van voren met twee deuren

En van achteren met een sloot.

En dan nog een vieze!

Kleine Jantje stak zij handje

In zijn vaders' kwispedoor!

En hij likte en hij slikte

Al die vieze rotzooi door!

Sinds vorige week zaterdag hebben we weer een poes in huis. Er was ons verteld, dat er een poes van ca. 10 jaar bij een bejaard echtpaar was welk echtpaar naar een verzorgingshuis moest, waar geen huisdieren toegelaten werden.x94jax94 gezegd en zaterdag ochtend kwam de betreffende dame, vergezeld van een dochter de poes brengen, compleet met papieren. Het beestje bleek al 2 eigenaren en het asyl achter de rug te hebben. Echt gewend om katten om te gaan bleek men niet te kunnen, althans men deed er niet naar. Zo wertd het reismandje, waarin Poes vervoerd werd, midden in de kamer gezet en open gemaakt. Poes verdween spoorslags en de dochter, die met een fototoestel er achteraan ging, kwam onverrichter zaken terug. Men had nog wat droog en nat voer meegebracht en wat versnaperingen voor vacht-onderhoud. Poes was nergens meer te bekennen, zodat men zonder afscheid weer vertrok. De naam van poes was een bijzondere nl. CLEO. Een afkorting van Cleopatra. Maar waar zat die poes nou! Alle deuren in huis stonden open,dus ging ik maar eens neuzen in de kleine kamer, waar de nog niet uitgepakte dozem staan en nog veel meer. Er liep een klein paadje naar de commode en ik verwachtte, dat zij dat genomen had en onder de commode haar heil had gezocht. Met mijn grijpstok heb ik voorzichtig gevoeld en daar had ik succes mee, want plotseling schoot zij onder de commode vandaan en met een sneltreinvaart naar de woonkamer, waar ze op de servieskast sprong en in elkaar gedoken achter de spulletjes , die er op staan ging zitten. We hebben haart rustig laten zitten en onderhand de kattenbak klaar gemaakt en het etensbakje gevuld. De hele avond bleef ze op de kast. Toen we naar bed gingen en het licht uit ging hoorden we haar van de kast springen. We hebben haar laten begaan en de volgende ochtend zat ze weer op haar plekje op de kast alsof ze er niet af was geweest. Het etensbakje was wel leeg en ook de bak was gebruikt! Ze werd wel nieuwsgieriger en mocht geaaid worden, maar alleen boven op de kast. Met de dag werd ze makker en gisteren rende ze zelfs door de kamer en ging met een paar speelmuizen aan de gang. Vanmorgen maakte ik haar etensbakje klaar en ik was koud terug in de kamer of zij rende naar de keuken en begon te smikkelen. Ze wordt steeds minder angstig en we laten haar d'r gang maar gaan, zo kom je het verst met een vreemde kat.

In mijn herinnering is een liedje over een baron:

Mijnheer de baron is niet thuis,

hij is nu al weken lang van huis.

Hij maakt een expeditie naar het noordpool-ijs.

En is nu al wekenlang op reis..

Een andere baron was von Mxfcnchhausen.

Lange tijd heb ik gedacht, dat deze baron een verzinsel was van iemand met een rijke fantasie. In 1945 heb ik aan een graf gestaan waar op de zerk de naam von Mxfcnchhausen uitgebeiteld was. Het was in Bodenburg xfcber Hannover. Ik was daar door de Duitsers tewerk gesteld als baanwerker bij de Bundesbahn en gelegerd in een barak met nog 19 mannen uiit Vlaardingen en Schiedam. Bij een verkenning van het dorp kwamen we bij een kasteel en zagen daar een vijver met een eiland in het midden, waarop houten bekistingen lagen. Onze nieuwsgierigheid was gewekt en we gingen er op af. Er was een bruggetje, zodat we op het eilandje konen komen. We tilden de bekistingen op en zagen, dat er grafzerken onder lagen Op meerdere daarvan kwam de naam x93Baron von Mxfcnchhausenx94 voor! Hij heeft dus echt bestaan. Of zijn avonturen ook echt hebben plaats gevonden waag ik te betwijfelen. Nadere in formatie uit het dorp gaf wel aan, dat onze Koningin Wilhelmina meerdere malen op het kasteel gelogeerd zou hebben en er veel geschilderd had. Zij is helaas niet meer, dus we kunnen het haar niet meer vragen. 

Ja, dat is fijn, een geld-boom! Vorig jaar kreeg ik voor mijn verjaardag enkele orchideexebn met bloemen, Prachtig! Tussen die bloemen zaten verschillende euro-munten en die werden er natuurlijk uit geplukt. Toen de orchideexebn uitgebloeid waren, was er xe9xe9n bij, die weer knoppen ging vormen. Ze kwamen mooi uit , maar er kwamen geen euro's meer aan. Ook nu zijn er weer knoppen aan de plant verschenen, maar hoewel ze uitbundig bloeien komen er geen munten aan. Jammer, maar niets aan te doen. Het is al fantastisch, dat er voor de derde keer bloemen aan zitten. Wel een tiental!

Wie kent het nog? Het bestaat niet meer, maar in de tijd, dat ik bij de bank begon nog wel! In Rotterdam aan het eind van de Coolsingel en op het Bulgerstein was er op de dinsdag na Pinksteren een bloemetjes-markt. Naar verluidt zou die in het bleven geroepen zijn om de mannen, die ontrouw waren geweest met Pinksteren in de gelegenheid te stellen het met een bloemetje weer gord te maken bij Moeder de vrouw. Het was er altijd gezellig en er was heel wat aan bloemen te koop. Wel uitsluitend bloemen! Jammer het was een leuk en fleurig gezicht

Onze vaste werkster was met vakantie en daarna ziek gemeld. De eerste vervangster deed het best aardig. De tweede gaf meer problemen! De centrale belde me of ik bezwaar had tegen de donderdag i.p.v. Dinsdag. Dit had ik uiteraard niet, alleen vond ik het wat vreemd, omdat het gevraagd werd, maar omdat ik dacht, dat het betrekking had op Hemelvaartsdag, zei ik geen bezwaar te hebben.. er kwam echter niemand opdagen. Toen ik de volgende dag opbelde bleek, dat men geen erg te hebben gehad in de vrije dag. Donderdag jl. kwam de vervangster echter wel, maar zei meteen, dat ze maar 2 uur kon komen werken, omdat er die middag vergadering was van alle medewerksters . Nou ja, vooruit dan maar, 2 uur is beter dan niets. Zij begon met stofzuigen. Kom ik er halverwege achter, dat zij in de badkamer aan het stofzuigen was, terwijl er 's ochtends nog gedoucht en gewassen was. Meteen de stofzuiger uitgezet en flink gemopperd. Ik hoop, dat onze vaste hulp komende week weer beter is!